ภาษาโลโกและการสร้างชิ้นงาน 

ความเป็นมาของภาษาโลโกเริ่มขึ้นในปี พ.ศ.2513 เมื่อกลุ่มนักวิจัยของสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ นำโดย เซย์มัว พาเพิร์ต ได้ทำการออกแบบและสร้างหุ่นยนต์ คล้ายกับของ เกย์ วอลเทอร์ เพื่อให้เด็ก ๆ สามารถเขียนโปรแกรมคำสั่งที่ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย สั่งให้โปรแกรมทำงานตามที่ต้องการ พวกเขาจึงทำการพัฒนาภาษาคอมพิวเตอร์ขึ้นใหม่ เรียกว่าภาษา “โลโก” เป็นภาษาที่ง่ายสำหรับเด็ก ช่วยให้เด็กสามารถเขียนคำสั่งให้หุ่นยนต์เต่า (Logo) เคลื่อนที่ไปมาและเปลี่ยนทิศทางตามที่ต้องการ ภาษาโลโกจึงเป็นทางเลือกใหม่ สำหรับเด็กในการฝึกทักษะทางภาษาคอมพิวเตอร์ และสามารถสร้างงานจากจินตนาการ โดยอาศัยความเข้าใจพื้นฐานของวิชาคณิตศาสตร์ที่ใช้ในชีวิตประจำวันได้ ในปัจจุบันเครื่องคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ต่าง ๆ มีราคาถูก จึงได้มีการพัฒนาโปรแกรมสำเร็จรูปให้สามารถจำลองหุ่นยนต์เต่าอิเล็กทรอนิกส์ เป็นภาพกราฟิกเต่า เคลื่อนที่ไปมาบนจอภาพคอมพิวเตอร์ ต่อมามีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของภาพกราฟิกเต่า มาเป็นภาพสัญลักษณ์สามเหลี่ยม

ภาษาโลโกบนระบบปฏิบัติการวินโดว์

ภาษาโลโกได้รับการพัฒนามาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี พ.ศ.2513 และเมื่อต้นปี พ.ศ.2523 กลุ่มผู้เชี่ยวชาญในการพัฒนาภาษาคอมพิวเตอร์ นำทีมโดย เซย์มัว พาเพิร์ต ได้ออกแบบโปรแกรมสร้างภาพกราฟิกที่มีประสิทธิภาพสูงและใช้งานง่าย เรียกว่า ภาษาโลโก

คำว่า “โลโก” หมายถึงหุ่นยนต์เต่า สามารถเคลื่อนที่ไปในทิศทางต่าง ๆ ได้โดยการควบคุมจากเครื่องคอมพิวเตอร์ ในขณะที่เคลื่อนที่จะเขียนรอยทางเดินไปตามทิศทางนั้น ๆ ด้วย ผู้เขียนโปรแกรมสามารถใช้คำสั่งภาษาอังกฤษที่เข้าใจได้ง่าย ๆ เช่น เมื่อต้องการให้เต่าเคลื่อนที่ไปด้านหน้าจะใช้คำสั่งว่า FORWARD (ซึ่งแปลว่า เดินหน้า) หรือ ต้องการให้ย้อนกลับจะใช้คำสั่งว่า REVERSE (ซึ่งแปลว่า ย้อนกลับ) และคำสั่งให้เลี้ยวขวาหรือเลี้ยวซ้ายจะใช้ว่า RIGHT หรือ LEFT เป็นต้น

ภาษาโลโกมีจุดเริ่มต้นการพัฒนาโปรแกรมจาก ไบรอัน ฮาร์เวย์ และคณะทำงานที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียร์–เบิร์กเลย์ ซึ่งเรียกโปรแกรมนี้ว่า "โลโกเบิร์กเลย์" หลังจากนั้นได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ให้สามารถใช้งานภายใต้ระบบปฏิบัติการที่แตกต่างกัน จากระบบยูนิกซ์ (UNIX) เป็นระบบดอส (DOS) จนถึงปัจจุบัน ยอร์จ มิลส์ ได้พัฒนาให้สามารถทำงานภายใต้ระบบปฏิบัติการวินโดวส์ได้ เราเรียกโปรแกรมนี้ว่า “เอ็มเอสดับบลิวโลโก”(MSWLogo)

MSWLogo เป็นโปรแกรมรุ่นที่มีประสิทธิภาพสูงสุดจากโปรแกรมโลโกที่มีใช้ทั้งหมดในขณะนี้ เหมาะสำหรับใช้ในการเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น และได้มีการเรียนการสอนเกี่ยวกับโปรแกรมนี้อย่างแพร่หลายในประเทศสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก การใช้งานสะดวก ไม่ยุ่งยาก เหมือนโปรแกรมอื่นๆ ที่มีปุ่มเลือกและสัญรูป ต่างๆ เป็นจำนวนมาก โปรแกรมนี้จะกระตุ้นให้นักเรียนมีความกล้าในการสร้างสรรค์งานกราฟิกรูปแบบต่าง ๆ จากจินตนาการของตนเองได้ง่าย ช่วยให้มีพื้นฐานและความถนัดเบื้องต้นในการเขียนโปรแกรม นอกจากนี้ความแพร่หลายของโปรแกรม MSWLogo ที่นำไปสอนในโรงเรียนต่าง ๆ ทำให้มีการสนับสนุนทางด้านวิชาการและตัวอย่างโปรแกรมที่น่าสนใจเป็นจำนวนมาก โดยสามารถสืบค้นจากอินเทอร์เน็ตได้โดยง่าย

หน้าต่างโปรแกรมโลโก

เมื่อเข้าสู่โปรแกรมโลโกจะเห็นส่วนประกอบ 3 ส่วนรวมกันในหน้าต่างโปรแกรมโลโกดังนี้ 

ส่วนที่ 1 à ส่วนที่ 2 à ส่วนที่ 3 à

ส่วนที่ 1 มีชื่อเรียกว่าหน้าต่างแสดงผล (Display window) เริ่มต้นจะมีภาพเต่าโลโกเป็นรูปสามเหลี่ยม ชี้ไปทางทิศเหนือ(คือด้านบนของจอภาพ) และเมื่อมีการสั่งให้เต่าทำงาน จะแสดงรอยทางเดินที่เต่าเคลื่อนที่ไปในทิศทางที่กำหนด ด้วยความยาวขนาดต่าง ๆ

ส่วนที่ 2 มีชื่อเรียกว่าหน้าต่างแสดงคำสั่ง (Commander window) คำสั่งที่สั่งให้เต่าโลโกทำงานเมื่อพิมพ์ลงไปแล้วจะปรากฏให้เห็นในหน้าต่างนี้ คำสั่งที่พิมพ์เข้าไปก่อนจะอยู่บรรทัดบน ส่วนคำสั่งที่พิมพ์ตามเข้าไปจะอยู่บรรทัดล่าง คำสั่งเหล่านี้สามารถเรียกกลับมาใช้งานได้อีก

ส่วนที่ 3 มีชื่อเรียกว่าช่องป้อนเข้าข้อมูล (Input box) เป็นส่วนหนึ่งของหน้าต่างแสดงคำสั่ง เมื่อคลิกที่ช่องนี้จะปรากฏเครื่องหมายเคอร์เซอร์ (Cursor) ทำให้สามารถพิมพ์คำสั่งลงไปได้ครั้งละ 1 บรรทัด เมื่อพิมพ์เสร็จแล้วให้กดแป้น Enter เสมอ คำสั่งที่พิมพ์ลงไปจะไปปรากฏในหน้าต่างแสดงคำสั่ง (ส่วนที่ 2) และโปรแกรมจะทำการประมวลผล ในกรณีที่เป็นคำสั่งเกี่ยวกับการเคลื่อนที่จะทำให้เต่าในหน้าต่างที่ 1 เกิดการเคลื่อนไหวด้วย แต่ถ้าคำสั่งมีข้อผิดพลาดก็จะปรากฏข้อความที่เต่าไม่เข้าใจ (I don’t know how to …) ในหน้าต่างที่ 2 นี้

ขณะที่อยู่ในช่องป้อนเข้าข้อมูล ถ้ากดแป้นลูกศรขึ้น เคอร์เซอร์จะเข้าไปอยู่ในหน้าต่างแสดงคำสั่งด้านบน จึงสามารถเลือกคำสั่งเดิมให้ทำงานได้อีก (โดยคลิกที่ปุ่ม Execute)

คำสั่งเบื้องต้นในภาษาโลโก

คำสั่งเต็ม	คำสั่งย่อ	ความหมาย
FORWARD	FD	เดินตรงไปข้างหน้า (ตามระยะที่กำหนด)
BACK	BK	ถอยหลัง (ตามระยะที่กำหนด)
RIGHT	RT	เลี้ยวขวา (ตามมุมองศาที่กำหนด)
LEFT	LT	เลี้ยวซ้าย (ตามมุมองศาที่กำหนด)
Home	-	สั่งให้เต่ากลับไปยังตำแหน่งเริ่มต้น
Clear Screen	CS	ลบข้อมูลทั้งหมดที่ปรากฏในหน้าต่างแสดงผล
Hide Turtle	HT	ซ่อนภาพกราฟิกเต่า
Show Turtle	ST	แสดงภาพกราฟิกเต่า

คำสั่งโปรแกรมภาษาโลโก (เพิ่มเติม 1)

คำสั่งเต็ม	คำสั่งย่อ	ความหมาย
REPEAT n [ .. ]		ทำคำสั่งในวงเล็บ [ .. ] ซ้ำ n รอบ
PEN UP	PU	ยกปากกาขึ้น (เดินไปจะไม่มีรอย)
PEN DOWN	PD	วางปากกาลง (เดินไปจะปรากฏรอย)
SETPENCOLOR  [R  G  B]	SETPC	กำหนดสีปากกาเป็นสีตามค่าในวงเล็บ
SETPENCOLOR  n	SETPC	กำหนดสีปากกาตามค่าตัวเลข n

สี	คำสั่งในภาษาโลโก
ดำ	SETPC  [0  0  0]
ขาว	SETPC  [255  255  255]
แดง	SETPC  [255  0  0]
เขียว	SETPC  [0  255  0]
น้ำเงิน	SETPC  [0  0  255]
ฟ้า	SETPC  [0  255  255]
ชมพู	SETPC  [255  0  255]
เหลือง	SETPC  [255  255  0]

สี	หมายเลข	ค่า RGB	คำสั่งในภาษาโลโก
Black	0	[0 0 0]	SETPC  0
Blue	1	[0 0 255]	SETPC  1
Green	2	[0 255 0]	SETPC  2
Cyan	3	0 255 255]	SETPC  3
Red	4	[255 0 0]	SETPC  4
Magenta	5	[255 0 255]	SETPC  5
Yellow	6	[255 255 0]	SETPC  6
White	7	[255 255 255]	SETPC  7
Brown	8	[155 96 59]	SETPC  8
Light brown	9	[197 136 18]	SETPC  9
Mid-green	10	[100 162 64]	SETPC  10
Blue-green	11	[120 187 187]	SETPC  11
Salmon	12	[255 149 119]	SETPC  12
Blue-ish	13	[144 113 208]	SETPC  13
Orange	14	[255 163 0]	SETPC  14
Silver	15	[183 183 183]	SETPC  15

การเขียนชุดคำสั่งในลักษณะ ProgramMode

คำสั่งที่สั่งให้เต่าโลโกทำงานดังที่ได้ทดลองปฏิบัติในใบงานที่ 3-4 นั้น เรียกว่าเป็นการทำงานในลักษณะ Command Mode กล่าวคือเต่าโลโกจะทำตามคำสั่งทันที่ที่กดแป้น Enter วิธีนี้สะดวกและได้ผลรวดเร็ว แต่จะเห็นว่าเมื่อเกิดความผิดพลาดจะแก้ไขได้ยาก อาจต้องใช้คำสั่งลบจอภาพ (Clear Screen - CS) ซึ่งทำให้ภาพถูกลบไปทั้งหมด ต้องเริ่มต้นใหม่ ยังมีอีกวิธีหนึ่งในการสั่งให้เต่าโลโกทำงาน แต่คราวนี้จะต้องพิมพ์ชุดคำสั่งทั้งหมดลงไปก่อน และเมื่อเรียกใช้ส่วนหนึ่งในชุดคำสั่งนี้ เต่าโลโกจะสร้างภาพทั้งหมดให้ทันที วิธีการนี้เรียกว่าเป็นการทำงานในลักษณะ Program Mode ตัวอย่างเช่น ในการสร้างรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านละ 100 หน่วย จะใช้คำสั่งใน comand mode ดังนี้

REPEAT 4 [FD 100 RT 90]

แต่เมื่ออยู่ใน program mode จะเพิ่มคำสั่งดังนี้

TO SQUARE REPEAT 4 [FD 100 RT 90] END

และถ้าต้องการให้โปรแกรมนี้ทำงานก็เพียงแต่พิมพ์คำว่า SQUARE ที่ช่องป้อนเข้าข้อมูลเท่านั้น ก็จะได้รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสทันที จะสังเกตเห็นว่าชุดคำสั่งในลักษณะ program mode สามารถทำได้ง่าย ๆ เพียงเพิ่มคำสั่ง TO ตามด้วยชื่อรูปที่จะสร้าง (ในที่นี้คือ SQUARE = รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส) ไว้ที่บรรทัดแรก ตามด้วยชุดคำสั่งในการสร้างรูป และปิดท้ายด้วยคำสั่ง END  ลองดูอีกคำสั่งหนึ่ง เช่นการสร้างภาพดอกไม้ (FLOWER) จะมีชุดคำสั่งดังนี้

TO FLOWER FD 100 SETPENCOLOR [255 0 0] REPEAT 36 [RT 10 REPEAT 4 [FD 50 RT 90]] END

หลังจากที่พิมพ์ชุดคำสั่งข้างต้นลงไปทั้งหมดแล้ว เมื่อพิมพ์ชื่อ FLOWER ที่ช่องป้อนเข้าข้อมูลและกดแป้น Enter จะได้ภาพดอกไม้สีแดง 1 ดอกที่กลางจอภาพทันที ข้อดีอีกอย่างหนึ่งของการเขียนชุดคำสั่งในลักษณะ program mode ก็คือ สามารถบันทึกชุดคำสั่งเหล่านี้ไว้ในฮาร์ดดิสก์หรือแผ่นดิสก์ได้ โดยการใช้คำสั่ง File --> Save หรือ File --> SaveAs คำสั่งโปรแกรมภาษาโลโก (เพิ่มเติม 2) คำสั่งเต็ม   (คำสั่งย่อ) ความหมาย setpensize  [width  height] กำหนดขนาดของปากกาด้วยขนาดความกว้างและความสูง เช่น setpensize  [1  1] show  pensize แสดงค่าตัวเลขขนาดของปากกา setfloodcolor [rr  gg  bb] (setfc) กำหนดสีเพื่อระบายลงในบริเวณที่ล้อมรอบเต่าโลโก เช่น setfloodcolor  [255  0  0] เป็นการกำหนดสีที่จะระบายเป็นสีแดง FILL ระบายสี(ที่กำหนดจากคำสั่ง setfloodcolor) ในบริเวณที่ล้อมรอบเต่าโลโก show  floodcolor แสดงค่าตัวเลขของสีพื้นในบริเวณที่กำหนด setscreencolor [rr  gg  bb] (setsc) กำหนดสีแบ็คกราวนด์ หรือสีของแผ่นงานทั้งแผ่น เช่น setscreencolor  [0  255  0] จะได้แบ็คกราวนด์เป็นสีน้ำเงิน show  screencolor แสดงค่าตัวเลขของสีแบ็คกราวนด์ label  "Hello เขียนข้อความ Hello ในทิศทางที่เต่าโลโกชี้อยู่ label  [Hello  good  morning] เขียนข้อความ Hello good morning circle  ความยาวของรัศมี เขียนวงกลมตามความยาวของรัศมี แล้วตำแหน่งเต่าโลโกอยู่ที่จุดศูนย์กลาง circle2  ความยาวของรัศมี เขียนวงกลมตามความยาวของรัศมี แล้วตำแหน่งเต่าโลโกอยู่ที่เส้นรอบวง arc  มุมที่เป็นองศา  ความยาวของรัศมี เขียนส่วนโค้งของวงกลมตามขนาดมุมและความยาวรัศมี ดังตัวอย่างด้านล่างนี้ การนำเต่าโลโกไปยังตำแหน่งที่ต้องการอย่างรวดเร็ว เราสามารถนำเต่าโลโกไปยังตำแหน่งที่ต้องการบนจอภาพได้อย่างรวดเร็ว โดยมองจอภาพเหมือนกับกระดาษกราฟที่มีแกนนอน (แกน x) และแกนตั้ง (แกน y) ตั้งฉากกันที่จุด (0,0) กลางจอภาพ ลักษณะดังภาพต่อไปนี้ เมื่อเริ่มต้นใช้งานเต่าโลโกจะอยู่ที่ตำแหน่ง (0,0) ถ้าต้องการนำเต่าโลโกไปยังจุดสี(มีหมายเลข 1-4) ที่มีพิกัดตามที่กำหนด จะทำได้โดยใช้คำสั่งยกปากกาขึ้น (pu) ก่อน ตามด้วยคำสั่ง setxy แล้วจึงวางปากกาลง (pd) รวมเป็นชุดคำสั่งดังนี้ จุดหมายเลข พิกัด ชุดคำสั่ง 1 (150,100) pu  setxy  150  100  pd 2 (-150,120) pu  setxy  -150  120  pd 3 (-200,-120) pu  setxy  -200  -120  pd 4 (100,-100) pu  setxy  100  -100  pd คำสั่งลัดในการกำหนดสีในโปรแกโลโก คำสั่งที่มีการกำหนดสีในโปรแกรมภาษาโลโก สามารถใช้คำสั่งลัดได้ดังนี้  คำสั่งเต็ม คำสั่งลัด ความหมาย SETPENCOLOR SETPC กำหนดสีของปากกา SETSCREENCOLOR SETSC กำหนดสีของแบ็คกราวนด์ SETFLOODCOLOR SETFC กำหนดสีที่จะใช้ระบายด้วยคำสั่ง FILL นอกจากนี้เรายังสามารถกำหนดสีที่จะใช้ในคำสั่งข้างต้น ด้วยตัวเลข 0-15 ซึ่งตัวเลขแต่ละตัวจะแทนสีต่าง ๆ ดังตารางต่อไปนี้ สี หมายเลข ค่า RGB คำสั่งกำหนดสีปากกา   Black   0   [0 0 0]   SETPC  0   Blue   1   [0 0 255]   SETPC  1   Green   2   [0 255 0]   SETPC  2   Cyan   3   0 255 255]   SETPC  3   Red   4   [255 0 0]   SETPC  4   Magenta   5   [255 0 255]   SETPC  5   Yellow   6   [255 255 0]   SETPC  6   White   7   [255 255 255]   SETPC  7   Brown   8   [155 96 59]   SETPC  8   Light brown   9   [197 136 18]   SETPC  9   Mid-green   10   [100 162 64]   SETPC  10   Blue-green   11   [120 187 187]   SETPC  11   Salmon   12   [255 149 119]   SETPC  12   Blue-ish   13   [144 113 208]   SETPC  13   Orange   14   [255 163 0]   SETPC  14   Silver   15   [183 183 183]   SETPC  15 การเขียนโปรแกรมที่มีการใช้ตัวแปร ในการเขียนโปรแกรมภาษาโลโก เราสามารถกำหนดตัวแปรไว้ที่ชื่อโปรแกรมย่อย โดยใช้เครื่องหมาย colon ( : ) ตามด้วยชื่อตัวแปร เช่น :side คือตัวแปรชื่อ side หรือ :color หมายถึงตัวแปรชื่อ color เมื่อเรียกใช้โปรแกรมย่อยนั้นตามด้วยค่าตัวแปร (ตามปกติจะเป็นตัวเลข) จะมีผลทำให้เกิดการส่งผ่านค่าตัวแปรไปยังโปรแกรมย่อยนั้น และโปรแกรมย่อยจะนำค่าตัวแปรไปคำนวณและแสดงผลอีกทีหนึ่ง ประโยชน์ที่เห็นได้ง่าย ๆ จากการกำหนดตัวแปรไว้ที่โปรแกรมย่อย ทำให้เราไม่ต้องเขียนโปรแกรมย่อยซ้ำ ๆ กัน เช่นการสร้างภาพดอกไม้ 3 ดอก 3 สี 3 ขนาด และวางไว้ที่ตำแหน่งต่าง ๆ กัน สามารถทำได้ง่ายขึ้น โดยสร้างโปรแกรมย่อยชื่อ flower เพียง 1 โปรแกรมย่อย และกำหนดตัวแปรดังนี้คือ  flower  :side  :color  :x  :y ตัวแปร :side หมายถึงด้านของรูปสี่เหลี่ยมที่จะหมุนให้เกิดดอกไม้ ตัวแปร :color หมายถึงสีของดอกไม้ ตัวแปร :x หมายถึงพิกัด x ตัวแปร :y หมายถึงพิกัด y เมื่อต้องการสร้างภาพดอกไม้ 1 ดอก ก็ส่งค่าตัวแปร 4 ตัวไปยังโปรแกรมย่อย flower เช่น flower  35  4  -10  0 (หมายถึงกำหนดค่าตัวแปร side=35 , color=4 , x=-10 และ y=0) จะได้ดอกไม้ที่มีขนาด 35 (ความยาวด้านของสี่เหลี่ยม) สีแดง (สีหมายเลข 4) ณ พิกัด (-10,0) ทันที ตัวอย่าง to  flower  :side  :color  :x  :y pu  setxy  :x  :y  pd setpc  :color repeat  36[rt  10  repeat  4[fd  :side  rt  90]] setpc  0 bk  100 end to  message pu  setxy  -80  -110  pd setpc  0 rt  90 label  "ดอกไม้ในสวนสวย ht end to  garden cs flower  35  4  -10  0 flower  45  2  150  50 flower  55  1  -180  50 message end เมื่อพิมพ์คำว่า garden ที่ช่องป้อนเข้าข้อมูล จะได้ดอกไม้จำนวน 3 ดอก ที่มีขนาด สี และตำแหน่งที่ต่างกัน ดังภาพ

การใช้กระดาษกราฟช่วยออกแบบ

การใช้กระดาษกราฟช่วยออกแบบรูปทรงหรือสิ่งของ ทำได้โดยการวาดรูปทรงหรือสิ่งของนั้นลงบนกระดาษกราฟ เช่นถ้าต้องการออกแบบบ้านสัก 1 หลัง สามารถวาดรูปบ้านลงบนกระดาษกราฟ และระบายสีในส่วนต่าง ๆ ดังภาพต่อไปนี้

จะเห็นว่าบ้านหลังหนึ่งจะแบ่งเป็นส่วนต่าง ๆ ดังนี้ (1)ส่วนผนังหน้าบ้าน - front (2)ส่วนประตู - door (3)ส่วนหลังคา - roof (4)ส่วนผนังข้างบ้าน - wall และ (5)ส่วนหน้าต่าง - windows ดังนั้นการวาดรูปบ้านในโปรแกรมภาษาโลโก จะแบ่งการเขียนโปรแกรม เป็นโปรแกรมย่อย 5 โปรแกรม และโปรแกรมหลัก (house) 1 โปรแกรม ดังโครงสร้างโปรแกรมต่อไปนี้ 

to  front         end         to  door         end         to  roof         end         to  wall         end         to  windows         end         to  house         cs         door         front         roof         windows         wall         end

ในการเขียนโปรแกรมแต่ละส่วนอาจใช้คำสั่ง setxy เพื่อช่วยในการลากเส้นจากค่าพิกัดที่อ่านได้จากกระดาษกราฟ ไปทีละพิกัดจนกลับมายังจุดเริ่มต้น แล้วใช้คำสั่งระบายสีในส่วนที่กำหนดอีกครั้งหนึ่ง เช่น ส่วนของประตูอาจใช้คำสั่งดังนี้

to  door         setpc  0                             กำหนดสีปากกาเป็นสี 0 คือสีดำ         pu  setxy  -100  0  pd       ยกปากกาขึ้น นำเต่าโลโกไปยังพิกัด (-100,0) แล้วจึงวางปากกาลง         setxy  -100  80                 ลากเส้นต่อไปยังพิกัด (-100,80)         setxy  -60  80                   ลากเส้นต่อไปยังพิกัด (-60,80)         setxy  -60  0                     ลากเส้นต่อไปยังพิกัด (-60,0)         setxy  -100  0                   ลากเส้นต่อไปยังพิกัด (-100,0)         pu  setxy  -80  40            ยกปากกาขึ้น นำเต่าโลโกเข้าไปอยู่ภายในรูปประตู ที่พิกัด (-80,40)         setfc  2  fill                       กำหนดสีที่จะระบายเป็นสี 2 คือสีเขียว แล้วสั่งระบายสี         end

การสร้างภาพเคลื่อนไหว

ภาษาโลโกมีคุณสมบัติเด่นอย่างหนึ่ง ก็คือสามารถเขียนโปรแกรมเรียกตัวเองที่เรียกว่า Recursion ได้ ด้วยคุณสมบัตินี้ ทำให้เราสามารถนำมาเขียนโปรแกรมสร้างภาพเคลื่อนไหว ได้อย่างง่าย ๆ ตัวอย่างดังโปรแกรมหมายเลข 1 โปรแกรมหมายเลข 1 จะสังเกตเห็นว่าในโปรแกรมย่อยชื่อ TRI_GO จะมีคำสั่งในบรรทัดสุดท้ายเรียกใช้โปรแกรมย่อยชื่อ TRI_GO ซึ่งก็คือเรียกใช้ตัวเอง (วิธีการนี้มีชื่อเรียกว่า Recursion) ลองดูอีกสักโปรแกรมหนึ่ง คราวนี้จะเป็นรูปปลา 1 ตัว สีแดง เคลื่อนที่ไปทางซ้ายมือ ชุดคำสั่งทั้งหมดดังโปรแกรมหมายเลข 2 โปรแกรมหมายเลข 2